Συνηθίζουμε να λέμε: «Όλα τα πράγματα έχουν μια αρχή και ένα τέλος». Όταν είσαι στην αρχή, στο Σεπτέμβριο, το τέλος φαντάζει πολύ μακρινό. Όταν όμως φτάσεις στον Ιούνιο η αρχή φαίνεται πολύ κοντινή.
Σήμερα τελευταία ημέρα των εξετάσεων. Οι αίθουσες αδειάζουν. Οι μαθητές/τριες ήδη αποχωρούν με ανακούφιση για να ξεκουραστούν από το κοπιαστικό φετινό “ταξίδι”, των δεσμεύσεων και της σχολικής, απαιτητικής ρουτίνας. Με τα περισσότερα παιδιά συνεργαστήκαμε άψογα μαζί τους .
Αμέτρητες είναι οι εμπειρίες, γλυκές και πικρές που αποκομίσαμε καθώς πολλές φορές το φορτίο της ηλικίας τους είναι “βαρύ” και οι συγκρούσεις αναπόφευκτες.
Θαρρούμε είναι δύσκολο να αποχωρίζεσαι τους μαθητές/τριες με τους οποίους μοιράστηκες τόσα πολλά.
Να αποχαιρετήσεις πρόσωπα που έγιναν κομμάτι της καθημερινότητας σου, όσο κοπιαστικό και πρωτόγνωρα ψυχοφθόρο φαντάζει αρκετές φορές.
Τους συγχωρούμε για την εξάντληση που βιώσαμε, απόρροια της εκρηκτικής εφηβείας τους.
Ευχόμαστε να μας συγχωρήσουν κι αυτοί, αν κάναμε τη σχολική τους ζωή μονότονη και βαρετή…
